บทที่ 8 บทที่ 2 (2)
“ตามกำหนดการ” เสียงของแมนนี่ดังแทรกขึ้นมาทันทีทันใด พีบีหน้าหงิก เธอกลอกตามองบนและเบ้ปากก่อนยืดตัวนั่งตรง วางมาดนางพญาแล้วหันมามองแมนนี่แบบจิกๆ ทว่าบอดีการ์ดของเฮคเตอร์ยิ้มรับ
“คุณเฮคเตอร์ว่างเป็นเวลาหนึ่งถึงสองชั่วโมง และ... เมื่อไม่กระเทือนกับเวลาที่ต้องบินไปวอชิงตัน ดี.ซี. อีกทั้งเพื่อเป็นการให้เกียรติสำหรับบัตรเชิญที่มีแค่ไม่กี่ใบ” หญิงสาวมองแมนนี่ตาเขม็ง “และงานที่จัดนานๆ ครั้ง”
พีบีรู้ตัวเดี๋ยวนั้นว่ากำลังถูกประชด เพราะ... บัตรเชิญไม่กี่ใบที่บอดีการ์ดร่างใหญ่พูด มีจำนวนหนึ่งพันใบ และงานนานๆครั้งก็จัดถี่ยิบ!
“คุณเฮคเตอร์จึงตกลงใจจะไปแน่นอนครับ ซึ่งเรื่องนี้ได้แจ้งเลขาฯ ของมิสฮาร์เกนล่วงหน้าไปแล้ว และถึงขนาดที่มิสฮาร์เกนต้องสละเวลามาเชิญคุณเฮคเตอร์ถึงที่ในวันนี้ ผมคิดว่า... คงมีการสื่อสารผิดพลาดเกิดขึ้นแน่”
เฮคเตอร์กลั้นขำ เขาทำเป็นมองดูข้อมูลตลาดหุ้นในคอมพิวเตอร์ที่กำลังไหลไปเรื่อย รายละเอียดจากเทรดเดอร์ส่วนตัวที่ไว้ใจได้จำนวนยี่สิบคนกำลังถูกส่งเข้ามา
“ฉันรู้นะ แมนนี่ จอห์นสัน”
พีบีเอามือกอดอก เธอเปลี่ยนขาไขว่ห้างจึงทำให้ชายเดรสยิ่งร่นจนน่าหวาดเสียว
“แต่... เฮคเตอร์เป็นคนสำคัญ ฉันจึงต้องมาเชิญด้วยตัวเองอีกครั้ง และในฐานะที่เรา... กำลังจะเป็นคนรัก”
“อะแฮ่ม! แค่เพื่อน” คนถูกกล่าวอ้างเหลือบมอง “เท่านั้น พิ้บ”
“แต่อนาคตอาจเปลี่ยนได้เฮค” เธอหันมามองเขาและยิ้ม ก่อนเบือนสายตากลับมาหาแมนนี่ “เพราะฉะนั้นในฐานะที่ฉันเป็นว่าที่คนรักและภรรยาของเฮคเตอร์ มันจึงไม่เป็นการเสียเวลาเลยที่ฉันจะมาที่นี่ เข้าใจไหม แมนนี่”
“ผมเข้าใจและรับทราบครับคุณพิ้บ”
พีบีเชิดหน้าตามองต่ำไปยังแมนนี่
“แต่อีกสามนาทีคุณเฮคมีนัดประชุมกับกรรมการผู้ถือหุ้น ประชุมนี้มีคุณโอดินเข้าร่วม แน่นอนว่าอาจมีผลกับการตัดสินใจเลือกซีอีโอคนใหม่ และถ้าคุณเฮคออกจากห้องนี้ไปในตอนนี้ รวมถึงใช้เวลาในลิฟต์ ก็คงจะพอเข้าไปในห้องประชุมก่อนเวลาหนึ่งนาที เพื่อจะเตรียมตัว”
ถ้อยคำไม่มีแววจาบจ้วง แต่ทำให้คนฟังเจ็บแสบ เมื่อโดนกระทบกลายๆว่าเธอเป็นตัวถ่วงที่ทำให้เฮคเตอร์กำลังจะเข้าประชุมสำคัญสาย แมนนี่ จอหน์สัน เห็นหงิมๆแบบนี้ ปากร้ายที่สุด!
“ฉันรู้!” หญิงสาวหย่อนขาลงกับพื้น และลุกขึ้นยืน เธอตวัดตามองค้อนแมนนี่ ก่อนโน้มตัวลงต่ำจนเห็นเนินอกอิ่มรำไรที่ดูแล้วน่ากลัวว่าเธอกำลังป่วยเป็นโรคปอดบวม “ฉันกลับละนะเฮค และคืนพรุ่งนี้ฉันจะรอคุณอยู่ที่งานอย่างใจจดใจจ่อเลยละที่รัก” รอยลิปสติกโทนน้ำตาลอมชมพูประทับอยู่ที่ข้างแก้มเฮคเตอร์ เขายิ้มรับแกนๆ
พีบียืดตัวขึ้น หลิ่วตาให้เพื่อนชายที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก และเธอพยายามเปลี่ยนสถานะจากเพื่อนเป็นแฟนแต่ยังไม่สำเร็จสักที พลางก้าวยาวๆเข้าไปหยุดยืนตรงหน้าแมนนี่
เธอสูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร ดังนั้นเมื่อร่วมกับส้นสูงห้านิ้ว จึงทำให้เธอไม่ต้องแหงนหน้ามองบอดีการ์ดหนุ่มจนคอตั้งบ่า ไฮโซสาวกอดอก ตามองแมนนี่ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าอย่างเหยียดๆ แต่อีกฝ่ายก็ยังคงยิ้มเย็นได้เป็นปกติ คนตั้งใจที่จะยั่วให้อีกฝ่ายโมโหจึงได้แต่ร้องเหอะ สะบัดหน้าเดินกระแทกออกจากห้องไป
“สเป็คนาย”
เฮคเตอร์เอ่ยขึ้น หลังเห็นบอดีการ์ดกึ่งเลขาฯ ส่วนตัวของตนมองตามสาวเจ้าไปจนลับตา
แมนนี่เป็นเหมือนเพื่อนและพี่น้องของเขาเพราะโตขึ้นมาด้วยกัน บิดามารดาของเฮคเตอร์เลี้ยงดูแมนนี่ซึ่งเป็นเด็กกำพร้ามาตั้งแต่อายุแปดขวบ
และแทนคำตอบบอดีการ์ดหนุ่มก็เพียงแต่หันมามองและยิ้มเรียบๆ เย็นๆ เช่นเดิม
ผู้เป็นนายจึงได้แต่ถอนหายใจ เฮคเตอร์มองแมนนี่อย่างทึ่งปนประหลาดใจ
“รสนิยมนายนี่ประหลาด ดันชอบนรกที่มีพิ้บอยู่ มากกว่าจะเป็นสวรรค์ที่มีนางฟ้าวิคตอเรียนะแมนนี่”
----////****\\\\----
โดมวงกลมขนาดใหญ่นั่นตั้งอยู่บนริมแม่น้ำฮัดสัน มันเป็นส่วนหนึ่งของโรงแรมเอลิแกนซ์ ตึกสูงเจ็ดสิบชั้น แน่นอนนี่คือโรงแรมสุดหรูอีกแห่งของบราวน์อินเตอร์เนชั่นแนล
แสงไฟสว่างพราวราวกับกลางวัน กุหลาบหลากหลายสายพันธ์ที่เบ่งบานเริ่มโรยรา แต่ก็ยังให้ดอกสวยและกลิ่นหอม สวนหย่อมที่ล้อมรอบตัวโดมนั่นราวกับภาพวาดในเทพนิยาย เมื่อไม้เริ่มผลัดใบ ใบเมเปิ้ลสีสดที่ร่วงลงพื้นดูราวกับพื้นพรม มองเห็นเป็นศิลป์อย่างหนึ่งที่ทำให้ผู้คนเหลียวมองอย่างติดใจ
บันไดทางขึ้นเข้าไปในโดมสูงห้าขั้นและเป็นหินอ่อน ตัวโดมทาด้วยสีน้ำตาลอ่อน ตัดด้วยสีขาวนวล ยอดโดมมองคล้ายมงกุฎ ซึ่งจำลองแบบสร้างมาจากวิหารซุพเพอร์กา[1]ของอิตาลี
จากทางเดินชั้นนอกความหรูหราเริ่มมีมากขึ้น ความอลังการเริ่มแสดงตัว นับแต่ลวดลายประดิดประดอยในห้องพักรอ สีสันบนภาพจิตรกรรมฝาผนังที่จัดจ้านขึ้นแต่ละช่วงทางเดินที่ไปจรดกับบันไดใหญ่ ซึ่งจะก้าวเข้าไปในโถงของห้องรับรองใหญ่ และประติมากรรมที่ค่อยเปลี่ยนไปทีละน้อย ทำให้มองเห็นว่าคล้ายคลึงกับเทพต่างๆของกรีกโบราณ บันไดไม้สีน้ำตาลขัดมันที่ทอดตัวยาวลงไปยังห้องโถงนั้น พื้นปูด้วยพรมสีเลือดนก เหล่าผู้มาร่วมงานค่อยก้าวลงบันไดมาทีละคนตามชื่อร้องขาน
[1]Basilica di Superga วิหารศิลปะแบบบาโรก เมืองตูริน ประเทศอิตาลี โดยฟิลิโป คูวารา
